การดูแลและรักษานั้นยากกว่าการหามา

การอยู่กับคนเป็นจำนวนมากมายนั้น ทุกคนรู้ดีว่าร้อยบิดาพันแม่ ไม่รู้เรื่องว่าสำหรับในการทำบ้าง กล่าวอย่างงี้เพราะเหตุใด 

หรือคิดอย่างงี้เพราะอะไร แถมเกิดเหตุสงสัยมากเป็นบ่อเกิดที่เรื่องเลวร้ายสิ่งอวมงคล ได้อย่างยอดเยี่ยมมากมาย สามารถทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง แถมเปลี่ยนแปลงจากดีเปลี่ยนเป็นร้ายไปหมด อาจจะมีการเกิดเวลาที่พวกเราไม่รู้ตัวด้วย รวมทั้งพวกเราบางทีอาจจะยังมิได้ทำอะไรเลยก็ได้ พวกเราเพียงแค่อยู่ธรรมดา ก็อาจจะส่งผลให้กำเนิดความเข้าใจผิดขั้นร้ายแรงได้ เพียงแค่ทำอะไรเล็กน้อยก็กระตุ้นให้เกิดความไม่ลงรอยกัน


จริงอยู่ที่ว่า ตัวเราเองนั้นไม่อาจจะทำให้ทุกคนชอบใจได้ทั้งหมดทั้งปวง แต่ละคนมีเหตุมีผลของตน แล้วก็ทุกคนมีความคิดของตนร่วมกันทั้งหมด ไม่มีผู้ใดสามารถจะมีความคิดเช่นกันได้ทั้งสิ้นหรือถ้าหากจะมีก็น้อย แต่ว่าเชื่อหรือเปล่าว่าแค่เพียงไม่รู้เรื่องซึ่งกันและกัน ทำให้ทุกข์ได้มากมายมากมายก่ายกอง เกิดเป็นความลำบากใจขึ้นมาท้ายที่สุด

แค่เพียงความประพฤติน้อยที่บางทีอาจผิดจิตใจ 

ความประพฤติปฏิบัติบางสิ่งบางอย่างอาจจะเป็นผลให้ผู้ที่เคยรักรวมทั้งผูกพันกันมายาวนานนั้นจะต้องเย็นชากันไปแบบไม่มีทางกลับมาดังเดิมได้อีก แล้วเพราะเหตุใดพวกเราถึงชอบทำให้ความไม่รู้เรื่องกันมาทำลายความสัมพันที่ดีระหว่างผู้ที่พวกเรารักด้วย


แม้กระนั้นก็ล่ะ ทุกคนอาจเคยทราบคำว่า อยู่เพียงลำพังระวังความนึกคิด อยู่กับมิตรระวังคำบอกเล่า หากไม่เชื่อใจไม่ทำความเข้าใจในกันและกัน ความแตกคอหัวใจหรือความไม่ลงรอยกันจะเกิดขึ้นได้ตลอดระยะเวลาที่พวกเราคบค้ากัน หมายความว่าทุกความเกี่ยวเนื่อง คนบางกรุ๊ปที่เขาสามารถอยู่กันด้วยความรู้ความเข้าใจ เขามีความรักให้กันผลตอบแทนต่อกัน เขาสุขสบายที่ได้อยู่ร่วมกัน เกือบจะไม่มีอคติ มีเพียงแค่อย่างเดียว กระตุ้นให้เกิดเป็นสิ่งที่ดีเลิศต่อกัน บางบุคคลรังควานผู้ที่ตนเองรักได้อย่างที่ไม่แคร์ด้วยว่าเขาจะรู้สึกยังไง หรือจะคืออะไร รู้สึกว่าเขาเป็นของตายและไม่มีวันไปจากพวกเรา เลยคิดเพียงแค่ว่าทำเช่นไรก็ได้แล้วแต่เรา


ดังนั้น เนื้อหานี้ ก็แค่ต้องการพูดว่า ตัวเราเองนั้นคิดผิดมากมาย เพราะเหตุว่าเมื่อสิ่งที่ดีอยู่กับคุณแล้วคุณไม่รักษาเอาไว้ไม่รู้ค่าในวันที่มีอยู่ เมื่อถึงเวลาที่มีแล้ว คุณจำเป็นจะต้องเศร้าใจไปตลอดชีพของคุณ คุณจะไม่มีทางลืมเขาได้เลย เพราะเหตุว่าความเศร้าใจที่คุณไม่ดูแลเขาให้ดี ไม่เชื่อใจ ไม่รู้เรื่อง มัวแต่ความนึกคิดของตนยิ่งใหญ่ ก็แถมไม่มีความเอาใจใส่สิ่งที่คิดว่าน้อยละเลย เชื่อเถอะว่าสิ่งเล็กน้อยนี่แหละที่เป็นจุดเล็กที่ทับถมกัน เมื่อวันหนึ่งมันก็จะล้นออกมา ยากที่จะยับยั้งได้

เรื่องนี้ถูกเขียนใน ความรู้ และติดป้ายกำกับ , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *